Ik heb heel veel mooie herinneringen aan Eva, we hebben heel veel afgesproken en samen veel leuke momenten beleefd. Ook zijn we samen een weekje naar Gozo geweest., daar hebben we veel rondgereden, lekker gegeten en gedronken, idyllische plaatsen bezocht. Mooie avonturen beleefd. We hebben ook veel gelachen samen. Maar ik weet nog dat we samen met de auto onderweg waren op Gozo en ik reed met een handgeschakelde auto, maar in Gozo rijden ze links. We stonden in de file bergop, maar dat was niet simpel omdat de handrem voor ons niet aan de goede kant staat. Dus Eva bediende de handrem en liet ze los als we konden verder rijden. Wat hebben we toen gelachen!! Ze vroeg me waarom rij jij niet met een automatic. Ik zei omdat ik het nog nooit gedaan heb. ‘ ‘s Avonds zei ze tegen mijn man waarom laat je ze met een handgeschakelde rijden, dat is toch veel te moeilijk hier. Mijn man zei omdat ze het niet wilde. Vanaf toen rij ik met een automatic. Ik heb veel mooie herinneringen aan Eva en die ga ik koesteren ❤️!! Ik mis onze afspraakjes en gezellige babbels 🩷🩷

Dit gedicht van Toon Hermans doet mij aan Eva denken … Er moeten mensen zijn die zonnen aansteken, voordat de wereld verregent. Mensen die zomervliegers oplaten als het ijzig wintert, en die confetti strooien tussen de sneeuwvlokken. Die mensen moeten er zijn. Er moeten mensen zijn die aan de uitgang van het kerkhof ijsjes verkopen, en op de puinhopen mondharmonica spelen. Er moeten mensen zijn, die op hun stoelen gaan staan, om sterren op te hangen in de mist. Die lente maken van gevallen bladeren, en van gevallen schaduw, licht. Er moeten mensen zijn, die ons verwarmen en die in een wolkeloze hemel toch in de wolken zijn zo hoog ze springen touwtje langs de regenboog als iemand heeft gezegd: kom maar in mijn armen Bij dat soort mensen wil ik horen Die op het tuinfeest in de regen BLIJVEN dansen ook als de muzikanten al naar huis zijn gegaan Er moeten mensen zijn die op het grijze asfalt in grote witte letters LIEFDE verven Mensen die namen kerven in een boom vol rijpe vruchten omdat er zoveel anderen zijn die voor de vlinders vluchten en stenen gooien naar het eerste lenteblauw omdat ze bang zijn voor de bloemen en bang zijn voor: ik hou van jou Ja, er moeten mensen zijn met tranen als zilveren kralen die stralen in het donker en de morgen groeten als het daglicht binnenkomt op kousenvoeten Weet je, er moeten mensen zijn, die bellen blazen en weten van geen tijd die zich kinderlijk verbazen over iets wat barst van mooiigheid Ze roepen van de daken dat er liefde is en wonder als al die anderen schreeuwen: alles heeft geen zin dan blijven zij roepen: neen, de wereld gaat niet onder en zij zien in ieder einde weer een nieuw begin Zij zijn een beetje clown, eerst het hart en dan het verstand en ze schrijven met hun paraplu i love you in het zand omdat ze zo gigantisch in het leven opgaan en vallen en vallen en vallen en OPSTAAN Bij dát soort mensen wil ik horen die op het tuinfeest in de regen BLIJVEN dansen ook als de muzikanten al naar huis zijn gegaan de muziek gaat DOOR de muziek gaat DOOR en DOOR ~Toon Hermans~

Eva is 13 jaar mijn schoonmama geweest, en in deze tijd hebben we heel veel mooie momenten beleefd. Van samen op reis gaan, naar vele lekkere etentjes en gezellige momenten samen. Hoewel ik Eva de laatste jaren minder heb gezien zal ik ze nooit vergeten. Ze heeft voor altijd een plaats in mijn hart. ♥️

Ik kende een aangename samenwerking met Eva. Ze was gedreven om er het beste van te maken!

Toen ik nog klein was, zong je om mij in slaap te wiegen vaak een Pools liedje over 2 grijze katjes. Jouw stem klonk als van een engeltje 🤍